یاتاقان‌های دمای بالا

بلبرینگ دمای بالا چیست؟

یاتاقان به اصطلاح دمای بالا به دمای کاری بالاتر از دمای یاتاقان معمولی اشاره دارد و یاتاقان مورد استفاده در دمای کاری عمومی بیش از 150 درجه سانتیگراد است.° یاتاقان دمای بالا نامیده می‌شود.

 

ویژگی‌های یاتاقان‌های دمای بالا:

 

۱. روانکاری مادام العمر، بدون نیاز به گریس در حین استفاده.

 

2. مقرون به صرفه، کیفیت ده ها برابر بالاتر از یاتاقان های معمولی است.

 

۳. با عمر طولانی، اعتماد مشتریان ما را جلب کرده است.

 

4. یاتاقان‌های دما بالا به طور گسترده در متالورژی، کوره‌ها، شیشه، کوره‌های بلند، تجهیزات نقاشی و سایر ماشین‌آلات تحت عملیات دما بالا استفاده می‌شوند.

 

یاتاقان‌های دما بالا عمدتاً در موتورهای جت هواپیمایی، توربین‌های گازی، سیستم‌های راکتور هسته‌ای، دیسک‌های تنگستنی لامپ اشعه ایکس، وسایل نقلیه پرسرعت، موشک‌ها و فضاپیماها استفاده می‌شوند.

 

نصب یاتاقان‌های دمای بالا

علاوه بر این، اگر به یک طرف حلقه (مانند حلقه بیرونی) فشار وارد شود و طرف دیگر حلقه (مانند حلقه داخلی) از طریق عنصر غلتشی به آن فشرده شود، این اغلب باعث ایجاد فرورفتگی یا سایش روی سطح غلتشی می‌شود و نباید از آن استفاده شود، به خصوص اگر یاتاقان جدانشدنی به طور همزمان روی شفت و محفظه یاتاقان نصب شده باشد.

 

در فرآیند گرم کردن و نصب یاتاقان، لازم است محدوده دمای یاتاقان دمای بالا را در یاتاقان‌های مختلف دمای بالا درک کنید.

 

مناسب بودنیاتاقان‌های دمای بالا

۱. تداخل

 

حلقه داخلی و حلقه بیرونی عنصر غلتشی روی شفت یا جعبه یاتاقان ثابت شده‌اند و هنگامی که بارگذاری می‌شود، حلقه و شفت یا جعبه یاتاقان حرکات نسبی شعاعی، محوری و چرخشی ندارند و این حرکت نسبی باعث اصطکاک، خوردگی اصطکاکی یا ترک‌های اصطکاکی روی سطح جفت‌گیری می‌شود، به طوری که باعث آسیب به یاتاقان، شفت و جعبه یاتاقان می‌شود و سپس پودر سایشی با یاتاقان مخلوط می‌شود که باعث عملکرد ضعیف، گرمایش غیرطبیعی یا لرزش می‌شود.

 

در مورد روش یاتاقان ثابت، بهتر است مقداری تداخل روی سطح جفت شدن حلقه و شفت یا محفظه یاتاقان باقی بماند و تناسب استاتیک بهینه باشد، به طوری که بار حلقه جدار نازک به طور مساوی روی محیط توزیع شود بدون اینکه بر ظرفیت بار یاتاقان تأثیر بگذارد.

 

با این حال، علاوه بر ناراحتی در اتصال و جداسازی یاتاقان، در همه مواردی که یاتاقان جدا شده است، نمی‌توان از آن استفاده کرد و هنگام استفاده از یاتاقان، نمی‌توان آن را به صورت محوری جابجا کرد.

 

۲. انتخاب تناسب

 

انتخاب نوع مناسب معمولاً طبق اصول زیر انجام می‌شود:

 

(1) با توجه به جهت و ماهیت بار وارد بر یاتاقان و اینکه کدام طرف حلقه‌های داخلی و خارجی می‌چرخد، بار تحمل شده توسط هر حلقه را می‌توان به بار چرخشی، بار استاتیک یا بار غیر جهت‌دار تقسیم کرد. حلقه‌ای که بار چرخشی و بار غیر جهت‌دار را تحمل می‌کند باید انطباق استاتیک (تداخل تداخلی) را بپذیرد. حلقه‌ای که بار استاتیک را تحمل می‌کند می‌تواند انطباق انتقالی یا انطباق دینامیکی (تخلیه فاصله) را بپذیرد. وقتی بار یاتاقان زیاد است یا بار ارتعاشی و ضربه‌ای را تحمل می‌کند، تداخل باید افزایش یابد. وقتی از شفت توخالی، جعبه یاتاقان جدار نازک یا جعبه یاتاقان آلیاژ سبک و پلاستیکی استفاده می‌شود، همچنین لازم است میزان تداخل افزایش یابد.

 

(2) هنگامی که نیاز به حفظ دقت چرخش بالا باشد، باید از یاتاقان‌های با دقت بالا استفاده شود و دقت ابعادی شفت‌ها و جعبه‌های یاتاقان باید بهبود یابد تا از تداخل بیش از حد جلوگیری شود. اگر تداخل بیش از حد زیاد باشد، دقت هندسی یاتاقان یا جعبه محور می‌تواند بر هندسه حلقه یاتاقان تأثیر بگذارد و در نتیجه به دقت چرخش یاتاقان آسیب برساند. اگر حلقه‌های داخلی و خارجی یاتاقان‌های غیر جداشونده (مانند یاتاقان‌های ساچمه‌ای شیار عمیق) به صورت استاتیکی نصب و جدا شوند، نصب و جداسازی یاتاقان بسیار ناخوشایند است و بهتر است از یک طرف حلقه بیرونی، یک اتصال دینامیکی اتخاذ شود.

 

۳. همکاری توصیه می‌شود

 

در مورد تلرانس‌های قطر شفت و اندازه قطر داخلی شفت و محفظه یاتاقان که یاتاقان‌ها در آن نصب می‌شوند، استاندارد ISO283 (تلرانس‌های ابعادی و تناسبات) در سری متریک اتخاذ شده است، بنابراین تلرانس‌های تناسبات بر اساس تلرانس‌های قطر شفت و اندازه قطر داخلی انتخاب شده تعیین شده‌اند.