اخبار

ساختار، نصب و روش‌های پشتیبانی یاتاقان میل لنگ

 

I. الزامات عملکرد و استفاده ازیاتاقان میل لنگ

یاتاقان‌های میل‌لنگ شامل یاتاقان‌های شاتون و یاتاقان‌های اصلی هستند. وظیفه آنها محافظت از یاتاقان‌های ژورنال و سوراخ‌های یاتاقان، کاهش اصطکاک و سایش است. آنها نیروی گاز منتقل شده از مجموعه شاتون پیستون را به گشتاور برای خروجی خارجی تبدیل می‌کنند. آنها همچنین برای به حرکت درآوردن سیستم سوپاپ موتور و سایر دستگاه‌های کمکی استفاده می‌شوند.

 

الزامات استفاده: همه آنها در برابر بارهای متناوب و اصطکاک با سرعت بالا مقاومت می‌کنند؛ بنابراین، مواد یاتاقان باید از استحکام خستگی کافی، اصطکاک کم، مقاومت در برابر سایش و مقاومت در برابر خوردگی برخوردار باشند.

 

دوم. ساختاریاتاقان میل لنگ

 

یاتاقان‌های شاتون و یاتاقان‌های اصلی هر دو از پوسته‌های یاتاقان بالایی و پایینی تشکیل شده‌اند که به هم متصل شده‌اند. هر پوسته یاتاقان از یک تکیه‌گاه فولادی و یک لایه آلیاژ ضد اصطکاک، یا یک تکیه‌گاه فولادی، یک لایه آلیاژ ضد اصطکاک و یک لایه آبکاری نرم تشکیل شده است. اولی پوسته یاتاقان دو لایه و دومی پوسته یاتاقان سه لایه نامیده می‌شود.

 

۱. لایه پشتی فولادی و ضد اصطکاک

جنس پایه پوسته یاتاقان، فولاد پشتیبان است که از فولاد کم کربن با ضخامت ۱ تا ۳ میلی‌متر ساخته شده است. لایه ضد اصطکاک، آلیاژی ضد اصطکاک با ضخامت ۰.۳ تا ۰.۷ میلی‌متر است که نسبتاً نرم بوده و می‌تواند از یاتاقان محافظت کند.

 

مواد لایه ضد اصطکاک:

 

(1) آلیاژ سفید (آلیاژ بابیت): عملکرد ضد اصطکاک خوبی دارد، اما استحکام مکانیکی کم و مقاومت حرارتی ضعیفی دارد. معمولاً در موتورهای بنزینی با بارهای کم استفاده می‌شود.

 

(2) آلیاژ مس-سرب: استحکام مکانیکی بالا، ظرفیت تحمل بار بالا و مقاومت حرارتی خوب. بیشتر در موتورهای دیزلی با بار بالا استفاده می‌شود. با این حال، عملکرد ضد اصطکاک آن ضعیف است.

 

(3) آلیاژ پایه آلومینیوم: سه ​​نوع وجود دارد: آلیاژ آلومینیوم-آنتیموان-منیزیم، آلیاژ آلومینیوم کم قلع و آلیاژ آلومینیوم پر قلع. دو نوع اول خواص مکانیکی خوب و ظرفیت تحمل بار قوی دارند، اما عملکرد ضد اصطکاک ضعیفی دارند. عمدتاً در موتورهای دیزلی استفاده می‌شود. دومی هم خواص مکانیکی خوب و هم عملکرد ضد اصطکاک دارد و به طور گسترده در موتورهای دیزلی و بنزینی استفاده می‌شود.

 

2. کلید موقعیت یابی و شیار روغن

 

یاتاقان شاتون دارای یک کلید موقعیت‌یابی است که برای جاسازی در شیار موقعیت‌یابی انتهای بزرگ شاتون و درپوش شاتون در حین نصب استفاده می‌شود تا از حرکت رو به جلو و عقب یا چرخش یاتاقان جلوگیری شود. بوش یاتاقان همچنین دارای سوراخ‌های روغن و شیارهای روغن است که باید در حین نصب با سوراخ‌های روغن مربوطه هم‌تراز شوند.

 

سوم.بلبرینگ میل لنگتناسب نیروی آزاد و تداخل

 

۱. نیروی آزاد: شعاع انحنای بوش یاتاقان در حالت آزاد کمی بزرگتر از شعاع نشیمنگاه یاتاقان است. این اختلاف قطر، نیروی آزاد یا دهانه نامیده می‌شود. برای موتورهای بنزینی، عموماً ۰.۸~۱.۵ میلی‌متر و برای موتورهای دیزلی، ۱.۵~۲.۵ میلی‌متر است.

 

۲. انطباق تداخلی: از آنجا که محیط قطر خارجی بوش یاتاقان کمی بزرگتر از محیط نشیمنگاه یاتاقان است، پس از سفت شدن پیچ‌های شاتون، یک انطباق تداخلی خاص ایجاد می‌شود. این امر تضمین می‌کند که بوش یاتاقان در حین کار نچرخد، جابجا نشود یا ارتعاش نداشته باشد و امکان انطباق محکم بین بوش یاتاقان و نشیمنگاه یاتاقان را فراهم می‌کند تا اتلاف گرما تسهیل شود. برآمدگی یاتاقان معمولاً ۰.۰۴ تا ۰.۰۹ میلی‌متر است.

 

بازرسی: پس از نصب یاتاقان در محل قرارگیری یاتاقان، پیچ‌های دو طرف را تا گشتاور مشخص شده توسط سازنده سفت کنید. سپس، پیچ یک طرف را کاملاً شل کنید و با استفاده از یک گیج، فاصله بین محل قرارگیری یاتاقان و سوراخ یاتاقان را بررسی کنید. این فاصله، اورینگ یاتاقان است. IV. یاتاقان محوری میل لنگ

 

عملکرد یاتاقان رانش میل لنگ: هنگامی که وسیله نقلیه در حال حرکت است، پدال کلاچ نیروی محوری را به میل لنگ اعمال می‌کند و باعث حرکت محوری می‌شود. حرکت محوری بیش از حد بر عملکرد عادی مجموعه شاتون پیستون تأثیر می‌گذارد و زمان‌بندی صحیح سوپاپ‌ها و زمان‌بندی تزریق موتور دیزل را مختل می‌کند. یاتاقان‌های رانش برای اطمینان از قرارگیری محوری میل لنگ مورد نیاز هستند.

 

یاتاقان‌های کف‌گرد فقط می‌توانند در یک مکان نصب شوند تا اطمینان حاصل شود که میل‌لنگ هنگام گرم شدن می‌تواند آزادانه منبسط شود. انواع اصلی عبارتند از:

 

۱. پوسته یاتاقان فلنج‌دار

 

۲. واشرهای رانشی نیم دایره‌ای

 

۳. واشرهای محوری دایره‌ای

 

اقدامات احتیاطی نصب: سمتی از واشر رانش که دارای لایه ضد اصطکاک است (سمتی که دارای شیار روغن است) رو به قطعات چرخان قرار دارد. هنگامی که میل لنگ به جلو حرکت می‌کند، واشر رانش عقب، نیروی محوری را تحمل می‌کند؛ هنگامی که به عقب حرکت می‌کند، واشر رانش جلو، نیروی محوری را تحمل می‌کند.

 

تنظیم فاصله محوری: واشرهای محوری با ضخامت‌های مختلف را جایگزین کنید، یا ضخامت واشرهای محوری را تغییر دهید. (استاندارد معمولاً 0.07 تا 0.17 میلی‌متر است، با حد مجاز 0.25 میلی‌متر).

 

V. روش‌های پشتیبانی میل‌لنگ

میل‌لنگی که بین هر دو میل‌لنگ مجاور، یک یاتاقان اصلی داشته باشد، میل‌لنگ با تکیه‌گاه کامل نامیده می‌شود؛ در غیر این صورت، میل‌لنگ با تکیه‌گاه جزئی نامیده می‌شود.

 

۱. میل‌لنگ کاملاً پشتیبانی‌شده:

 

مزایا: افزایش استحکام و مقاومت خمشی میل لنگ؛ کاهش بار روی یاتاقان‌های اصلی.

 

معایب: تعداد سطوح ماشینکاری شده روی میل لنگ را افزایش می دهد، تعداد یاتاقان های اصلی را زیاد می کند و طول بلوک موتور را افزایش می دهد.

 

کاربردها: به طور گسترده استفاده می‌شود؛ موتورهای دیزلی معمولاً از این روش پشتیبانی استفاده می‌کنند.

 

۲. میل‌لنگ نیمه‌تکیه‌گاه:

 

مزایا: طول میل لنگ را کوتاه می‌کند و در نتیجه طول کلی موتور را کاهش می‌دهد.

 

معایب: نیاز به بار بیشتری روی یاتاقان‌های اصلی دارد.

 

کاربردها: موتورهای بنزینی با نیاز به بار کمتر می‌توانند از این روش استفاده کنند.